სიყვარულის ხასიათზე

მამა ფროიდმა თქვა – სასიყვარულო აქტში ოთხი პირი მონაწილეობს, დანარჩენზე კი მოგვიანებით ვისაუბროთო. როცა ფანტაზია და რეალობა ერთმანეთში ითქვიფება ნებისმიერი ნაწარმოების “ფლოთი” ბევრად უფრო საინტერესო ხდება. სცენაზე შემოდის მისი აღმატებულება […]

Read Article →

ყოფის აუტანლობა

გმირობა არაა იცხოვრო. გმირობაა იარსებო. იარსებო აზრების გარეშე, უმიზნოდ. მოდუნდე და არ გაინძრე. აიტანო არარსებობის ტვირთი, უაზრობის მელანქოლია და აბსურდის სიმწარე. გმირად არავინ იბადება, გმირები ხდებიანო, ესე მითხრეს და ასეც […]

Read Article →

სირცხვილი და მისთანანი

  კუტზეეს სირცხვილი რომ ჩავიკითხე, ერთი პირობა ისიც ვიფიქრე ამ ხალხს თუ რამის რცხვენია საერთოდ-მეთქი. ვის რცხვენია რო? მემგონი არც არავის. მრავალგვარი სირცხვილი არსებობს ჩვენს პლანეტაზე და ჩვენს ქვეყანაში ყველაზე კარგად […]

Read Article →

ბებიაჩემი. მიწა. მე

ბებიაჩემი რომ მიწას ჩიჩქნიდა, მზე შავად ანათებდა. ჰაერის ოფლის სუნად ყარდა. ხეები სლუკუნებდნენ და მიწა კვნესოდა. ბებიაჩემი ტიროდა.. ფრჩხილები ივსებოდნენ ყავისფრით და მტევნებზე ვენები სკდებოდნენ. კაბის ბოლოები ჰაერში დაფრინავდნენ, ყვავილები […]

Read Article →

კლოუნად ყოფნის სევდა

დიდად არავის ანაღვლებს წვეულებაზე წახვალ, თუ არაო – თამბლერზე წავიკითხე და დაახლოებით ისეთი ამბავია: ” მისის დოლოვეიმ თქვა, რომ ყვავილებს თვითონ იყიდდა”.. რა? არა? მთელი კარნავალია, რას ამბობთ?! ჩემი ცხოვრება […]

Read Article →

ჩემი “სულო ბოროტო”

ზოგჯერ მგონია ვიკარგები. ოღონდ სად, ვერ გეტყვით. გაურკვეველი ნატურის ადამიანი გახლავართ. სევდიანად ყოფნას ვერ ვიტან, თუმცა, არც უმაგისობა იქნება, მოვკვდები ალბათ. ერთადერთი რამ, რაც მაგრძნობინებს არსებობას, ხელოვნებაა: კინო, თეატრი, ლიტერატურა, […]

Read Article →

ჰერტა

წიგნის მაღაზიებში ყველას და ყველაფერს ვათვალიერებ ხოლმე. ჰოდა, ქალი მწერლების სენი რომ შემეყარა, ბოლოს მომრჩა ჰერტა მიულერი, ეს სახელი იყო მხოლოდ ჩემთვის უცნობი. ჰერტა მიულერიო. ნამდვილად ვერ ავუვლიდი გვერდს ქალს, […]

Read Article →